Akkerdistel(Sonchus)

Akkerdistel(Sonchus)

Deze stekelige en taaie distelplant wordt 50 tot 100 cm hoog. Vooral voor de boeren is hij een ware plaag. De bloemen zijn lila-kleurig, die later bij de zaadvorming veranderen in grijze pluisbollen. Overal waar deze plant niet wordt bestreden kunnen we hem op vers bewerkte grond aantreffen. De pluisbollen kunt u met een snoeischaar en goede handschoenen, afknippen en verzamelen. De plant is gekend onder de naam ‘puha’. Deze distelsoort hoort bij de familie van de composieten (de samengesteldbloemingen). Alle leden uit deze familie bevatten veel melksap en zo kwam deze plantensoort aan haar naam. We treffen dit onkruid in verschillende vormen aan op diverse plaatsen. Zo kennen wij de akkermelkdistel, de gewone melkdistel, de brosse melkdistel en de moerasmelkdistel. De eerste drie zijn te vinden op bouwlanden, moestuinen en langs wegen. De vierde soort (de moerasmelkdistel) vinden we aan de oevers van plassen en sloten. hij kan tot 3 m hoog worden. De akkermelkdistel wordt tot anderhalve meter hoog en draagt vier tot vijf paardenbloemachtige bloemen. Deze zijn net als de strengel bedekt met geelachtige klierharen. De soort komt ook veel voor in de duinen. Hij verspreidt zich snel door ondergrondse uitlopers. De broze melkdistel heeft stekelig getande bladeren, maar ze zijn niet zo hard en stekelig als die van de gewone distel. In een vroeg stadium zijn ze zelfs al wilde groente eetbaar. De bladeren zijn donkergroen en glanzend. Deze van de gewone melkdistel daarentegen zijn licht blauwgroen en mat. Melkdistels bloeien van mei tot oktober. Na de bloemen komen er witte pluisharen (de zaadjes), deze zijn een echte lekkernij voor heel wat van onze Europese vogels. Op de eerste plaats komen de distelvinken maar ook de goudvinken, groenlingen en kneuters zijn op de zaadjes van de melkdistel verzot. Wij kunnen de plant in zijn geheel aan onze vogels geven, zij allen niet alleen de zaadjes opnemen maar ook de nog jonge knoppen en de zachte blaadjes, een ideaal groenvoer. Alle melkdistels bevatten een bitterstof en het is bekend dat hun zaden een bloedzuiverende werking hebben. Best verstrekken we de melkdistels in een pot met water. We stellen de strengels rechtop. Op deze manier zullen de planten niet verwelken en kunnen ook de onrijpe knoppen tot bloei komen. Melkdistels zijn ook dikwijls bezet met groene bladluizen, ook deze zullen door onze vinkachtigen gretig naar binnen gespeeld worden. Een uitstekende bron van dierlijke eiwitten die zeker van pas komt┬ábij de kweek van o. onze distelvinken.

Samengevat:

  • oogsttijd: juni t/m september
  • vindplaats: vers bewerkte grond
  • Distelvinken en sijsachtigen vinden deze zaden een lekkernij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *